Press-on nagels tijdens een kankertraject. Wat mag er nog?

Kanker. Alleen al het woord is zwaar, en ik begrijp heel goed dat veel mensen er omheen lopen, ook in mijn vakgebied.

Maar ik kies er bewust voor om het wel te benoemen, omdat ik weet dat er mensen zijn die midden in die periode naar hun handen kijken en denken: mag ik hier eigenlijk wel mee bezig zijn? Er zijn toch belangrijkere dingen. En dat gevoel, dat je je bijna schuldig voelt omdat je gewoon jezelf wil verzorgen, jezelf wil herkennen in de spiegel, dat raakt me. Want het is helemaal niet klein. Het is juist heel menselijk, of je nu een vrouw bent of een man, of je nu net de diagnose hebt gekregen of al midden in je behandeling zit.

Ik ben Anne, nagelstyliste. Geen arts, geen oncologisch handverzorgster, geen medisch specialist. Wat ik je kan bieden, is beperkt, en dat zeg ik gewoon zoals het is. Maar ik heb een training gevolgd die speciaal gaat over nagelzorg in de periode van diagnose tot het moment dat er zichtbare veranderingen aan handen en nagels optreden, en ik vind dat jij recht hebt op eerlijke informatie over wat er nog mogelijk is. Daarom schrijf ik het op. Voor jou, of voor iemand die jij kent.

Voor de behandeling begint

Dit is de fase waarin er nog het meeste mogelijk is. Je nagels zijn intact, je huid is nog niet gevoelig door de behandeling, en je lichaam heeft de klappen nog niet gehad. En toch verandert er al van alles, want een diagnose alleen al zet je hele wereld op zijn kop.

Gelpolish laat je in deze fase al beter links liggen. Niet omdat het er niet mooi uitziet, maar omdat gelpolish de nagelplaat afsluit, en dat is precies wat je nu niet wil. Je medisch team moet je nagels goed kunnen beoordelen. Verkleuringen, veranderingen in de nagelplaat, loslating, het zijn allemaal signalen die zichtbaar moeten blijven. Gelpolish staat dat in de weg, hoe jammer dat ook is.

Wat wel kan, zijn press-on nagels aangebracht met dubbelzijdige tape. Nooit met lijm, want lijm is te agressief voor nagels die kwetsbaar worden en te moeilijk te verwijderen zonder schade. Tape is mild, je kunt het makkelijk aanbrengen en weer verwijderen, en je nagels hebben er nauwelijks iets van te verduren. Even mooie nagels hebben, gewoon omdat het fijn voelt en omdat je even jezelf wil zijn, dat mag. Dat is geen luxe, dat is gewoon menselijk.

Maar bespreek het altijd eerst met je oncoloog of medisch team, want zij kennen jouw situatie het beste. Wat voor de een mogelijk is, geldt niet automatisch voor de ander.

Midden in de behandeling

Dit is de zwaarste fase, en ik wil daar eerlijk over zijn.

Chemo en bestraling kunnen behoorlijk tekeer gaan op je nagels en handen. Verkleuringen, broosheid, pijnlijke nagelriemen, en in sommige gevallen begint de nagelplaat los te laten. Soms is de huid zo gevoelig dat zelfs aanraking al pijn doet. Als dat het geval is, zijn press-on nagels geen optie meer, niet omdat ik dat niet wil, maar omdat je nagels op dat moment alle rust nodig hebben en je ze niet moet belasten met iets erop.

Wat dan wel? Verzorging. Ik weet dat dat minder spannend klinkt dan een setje mooie nagels, maar het is in deze fase het belangrijkste wat je kunt doen. Goede olie op je nagelriemen, een voedende handcreme, en verder zo voorzichtig mogelijk omgaan met je handen. Geen agressieve producten, geen ruwe vijlen, niet plukken aan je nagelriemen. Gewoon rust geven wat rust nodig heeft.

Zie je veranderingen optreden aan je nagels of handen? Ga dan naar een oncologisch handverzorgster. Dat valt buiten mijn vakgebied, en dat zeg ik heel bewust, want zij zijn speciaal opgeleid voor precies deze situatie.

Algemeen: verzorging is altijd de basis

Waar je ook zit in je traject, je nagels en handen verdienen aandacht. Meer dan normaal, en met meer voorzichtigheid. Hydrateren, beschermen, en met rust laten wat rust nodig heeft. Dat geldt in elke fase, van het begin tot het einde.

Press-on nagels met dubbelzijdige tape kunnen, op de momenten dat het kan, iets teruggeven van hoe je jezelf kent. Niet als oplossing voor alles, niet als medisch hulpmiddel, maar gewoon als iets wat fijn voelt. En dat is meer dan genoeg reden.

Tot slot

Ik schrijf dit niet om iets te verkopen. Ik schrijf dit omdat ik deze vraag krijg, omdat ik weet dat mensen ermee zitten, en omdat ik vind dat er een eerlijk antwoord op moet zijn. Eén dat niet overdrijft, maar ook niet onnodig ontmoedigt.

Heb je vragen, of wil je weten of press-ons op dit moment een optie zijn voor jou? Neem dan gerust contact op. Wat je met me deelt, bewaar ik voor mezelf en deel ik niet met anderen. Ik denk graag met je mee, binnen wat ik als nagelstyliste en press on designer kan bieden.

Lieve groet,

Anne